Zdzisław Józef Czendefu


 

Urodził się 15 maja 1892 r. w Dalian w Mandżurii.
Zmarł w połowie lat 50. XX w. w Polsce.
Polski powstaniec i żołnierz pochodzenia chińskiego. Uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej, powstania wielkopolskiego i wojny polsko-bolszewickiej. Członek Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

Czendefu jako siedmioletni chłopiec stracił rodziców, co zmusiło go do żebrania i handlowania owocami. W 1905 r., podczas wojny rosyjsko-japońskiej, w jego rodzinnym mieście stacjonowały wojska carskie. Kapitan Kazimierz Skorotkiewicz zaproponował chłopcu, by pojechał razem z jego oddziałem i w ten sposób trzynastolatek został żołnierzem Carskiej Armii. Na froncie pełnił funkcję gońca i tłumacza, a z czasem też ordynansa kapitana Skorotkiewicza. Gdy Skorotkiewicz trafił do japońskiej niewoli, chłopiec został z jego rozkazu odesłany do Warszawy, gdzie zatrzymał się u siostry kapitana. W Warszawie młody Chińczyk nauczył się stolarstwa i podjął pracę w fabryce mebli. Używał wówczas nazwiska Bazyli Jan Charczeńko.

Właściciel fabryki odesłał go po pewnym czasie do rodziny w Wielkopolsce, gdzie Czendefu spolonizował się, przyjął polskie imiona Zdzisław Józef, przeszedł na katolicyzm i ożenił się. Działał w „Sokole”, z którym w styczniu 1919 r. przyłączył się do powstania wielkopolskiego jako naczelnik drużyny skautowej. Rok później walczył w oddziałach generała Hallera w wojnie polsko- bolszewickiej.

Polskie obywatelstwo otrzymał mimo wcześniejszych starań dopiero w 1933 r. Zmarł w latach pięćdziesiątych XX w.

 

Leave a Reply