Zdzisław Dziadulski


Urodził się 5 grudnia 1896 r. w Krakowie.
Zamordowany przez NKWD wiosną w 1940 r. w Charkowie.
Podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, jeździec sportowy, olimpijczyk z Paryża 1924 r., ofiara zbrodni katyńskiej.

Jako nastolatek należał do Polskich Drużyn Strzeleckich w Rzeszowie. Po wybuch I wojny światowe wstąpił do Legionów Polskich, walcząc w 1 Brygadzie 1 Pułku Ułanów.

Po kryzysie przysięgowym został wcielony do armii austro-węgierskiej i skierowany na front włoski. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił w listopadzie 1918 r. do Wojska Polskiego i został oficerem kawalerii. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Podczas walk na froncie był dwukrotnie ranny. Za swoje bohaterstwo został odznaczony Krzyżem Srebrnym Wojennego Orderu Virtuti Militari i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.

W latach międzywojennych nadal służył w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. Uprawiał jeździectwo i był uważany za utalentowanego jeźdźca, dzięki czemu w 1922 r. został zakwalifikowany do ekipy olimpijskiej tworzonej przy macierzystym pułku. W 1924 r. wziął udział w Olimpiadzie w Paryżu, startując w konkursach indywidualnych (28 miejsce) i drużynowych (6 miejsce).

Po wybuchu II wojny światowej jako zastępca Warszawskiego Pułku Ułanów kierował walkami pułku na Lubelszczyźnie. Został aresztowany przez Sowietów po agresji ZSSR na Polskę 17 września 1939 r. Przetrzymywano go w obozie starobielskim. W 1940 r. został przewieziony do Charkowa i tam rozstrzelany przez NKWD. Zamordowani tam jeńcy są pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

Leave a Reply