Walenty Fojkis


Urodził się 12 lutego 1894 r. w Katowicach.
Zmarł 26 października 1950 r. w Edynburgu.
Polski działacz narodowy na Górnym Śląsku.

Przed I wojną światową był członkiem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Ojciec chciał, aby tak jak on pracował w hucie cynku, ale jego powołaniem było wojsko. Jako poddany pruski został wcielony do niemieckiej armii. Ranny został skierowany na leczenie do Wielunia, gdzie nawiązał kontakt z Polską Organizacją Wojskową.

W 1920 r. wyjechał na Górny Śląsk w celu wzięcia udziału w akcji plebiscytowej. Objął dowództwo okręgu bytomsko tarnogórskiego. Był pierwszym, który ruszył ze swym oddziałem do II powstania śląskiego, nie mając zgody Wojciecha Korfantego, uważał bowiem, że sprawę polskiej przynależności Śląska należy rozstrzygnąć zbrojnie.

W III powstaniu śląskim był dowódcą 1 Pułku Katowickiego im. Józefa Piłsudskiego. Nosił wówczas pseudonim Stawski. Zasłynął jako człowiek bezkompromisowy, waleczny, dbający o swoich podwładnych – nie chciał, żeby po powstaniu było zbyt dużo wdów i sierot. Za udział w powstaniach śląskich odebrał z rąk marszałka Piłsudskiego Order Virtuti Militari V klasy.

W latach międzywojennych był naczelnikiem gminy Michałkowice. Dał się poznać jako znakomity gospodarz, osoba rzutka i przedsiębiorcza, wiele obiektów, które wówczas za jego sprawą powstały, służyło mieszkańcom jeszcze długo po II wojnie światowej. Jako dwudziestosiedmiolatek pełnił funkcję sekretarza Sejmu Śląskiego. Działał w Związku Powstańców Śląskich i organizował Ochotnicze Oddziały Powstańcze. Po kampanii 1939 r. pełnił służbę w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.

Zmarł w Edynburgu w 1950 r.

Leave a Reply