Tomasz Stankiewicz


Urodził się 28 grudnia 1902 r. w Warszawie.

Zamordowany w Palmirach 21 czerwca 1940 r.

Polski kolarz, olimpijczyk.

Był z zawodu handlowcem, pracował w warszawskim oddziale amerykańskiej firmy samochodowej Chrysler. Należał do Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów. Wielokrotnie zdobywał tytuły mistrzowskie na różnych dystansach. W 1924 roku pojechał na Olimpiadę do Paryża, zdobywając srebrny medal na torze w wyścigu drużynowym razem z Józefem Lange, Janem Łazarskim i Franciszkiem Szymczykiem. Ich drugie miejsce było prawdziwą sensacją, jako że byli olimpijskimi debiutantami. W walce o finał pokonali Francuzów, którzy wydawali się faworytami tego wyścigu. W pojedynku o złoto musieli jednak uznać wyższość znakomitych Włochów. Był to pierwszy medal uzyskany przez reprezentantów Polski w dziejach igrzysk olimpijskich.

W czasie II wojny, według niektórych źródeł, działał w Związku Walki Zbrojnej. 3 marca 1940 r., prawdopodobnie przypadkowo, wpadł w zasadzkę przygotowaną przez Niemców. Na nieszczęście miał przy sobie nielegalnie drukowane podziemne gazetki. Został aresztowany przez Gestapo i uwięziony na Pawiaku. Zginął rozstrzelany w zbiorowej egzekucji w Puszczy Kampinoskiej w pobliżu miejscowości Palmiry w ramach akcji AB mającej na celu likwidację polskiej inteligencji. Razem z nim rozstrzelany został również Janusz Kusociński.

Po ekshumacji w maju 1946 r. Tomasz Stankiewicz został pochowany na cmentarzu w Palmirach. Jego nazwisko umieszczono na tablicy poświęconej polskim olimpijczykom, którzy zginęli w walce z hitleryzmem, wmurowanej przy bramie wejściowej Stadionu Dziesięciolecia w Warszawie.

Leave a Reply