Tadeusz Kuchar


Urodził się 13 kwietnia 1891 r. w Krakowie.

Zmarł 5 kwietnia 1966 r. w Warszawie.

Inżynier, lekkoatleta, piłkarz, pływak, łyżwiarz, narciarz, działacz sportowy.

Urodził się w rodzinie związanej z klubem sportowym „Pogoń” Lwów. Jego ojciec był sponsorem tego klubu, a bracia, tak jak i on, byli wszechstronnymi sportowcami związanymi z klubem, a także oficerami Wojska Polskiego.

Tadeusz Kuchar ukończył studia na Politechnice Lwowskiej, był inżynierem – specjalistą budownictwa sportowego. Jako sportowiec największe sukcesy odnosił w lekkoatletyce w latach 1910–11 w biegach długodystansowych. W 1912 roku zrezygnował ze startów w eliminacjach przedolimpijskich, by nie reprezentować na olimpiadzie Austro-Węgier.

Brał udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

Był współtwórcą Polskiego Komitetu Igrzysk Olimpijskich. W okresie międzywojennym kilkakrotnie pełnił funkcję selekcjonera polskiej reprezentacji piłkarskiej. Był działaczem Polskiego Związku Łyżwiarskiego. Od 1960 r. do śmierci w 1966 r. był dyrektorem departamentu budownictwa sportowego w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej. Był twórcą Torwaru, hali sportowej w Gliwicach, współtwórcą Stadionu 10-lecia w Warszawie. Był pierwszym prezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki, a także w latach 1945–46 pełnił funkcję prezesa PZPN.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Leave a Reply