Stanisława Filipina Paleolog


Ps. Zofia, Łucka, Monika.

Urodziła się 4 maja 1892 r. w Rumnie.

Zmarła 3 grudnia 1968 r. w Londynie.

Działaczka niepodległościowa, uczestniczka czterech wojen, major Wojska Polskiego, komisarz Policji Państwowej, minister w pierwszym rządzie Antoniego Pająka na uchodźstwie.

Studiowała na Akademii Handlowej w Poznaniu. Podczas I wojny światowej działała w Polskiej Organizacji Wojskowej. U kresu wojny wzięła udział w obronie Lwowa w czasie wojny polsko-ukraińskiej. Służyła jako kurierka i sanitariuszka. W grudniu 1918 r wstąpiła do Milicji Obywatelskiej, a następnie do Ochotniczej Legii Kobiet, w której szeregach uczestniczyła w wojnie polsko-bolszewickiej pod Warszawą.

Po wojnie wstąpiła do policji. Od 1925 r. kierowała Policją Kobiecą. Objęła stanowisko kierownika sanitarno-obyczajowej brygady Urzędu Śledczego w Warszawie zajmującej się zwalczaniem nierządu i handlu żywym towarem. Wchodziła w skład komitetu mającego na celu ratowanie dzieci moralnie zaniedbanych w Warszawie.

Po wybuchu II wojny światowej służyła w Policji Polskiej Generalnego Gubernatorstwa, jednocześnie działając konspiracyjnie w Związku Walki Zbrojnej oraz Armii Krajowej. Zajmowała się szkoleniem żołnierzy brygad obserwacyjno-wywiadowczych i żeńskich grup wywiadowczo-dywersyjnych.

Brała udział w powstaniu warszawskim w Zgrupowaniu „Chrobry” działającym w Śródmieściu jako oficer informacyjny. Po powstaniu wraz z ludnością cywilną opuściła Warszawę. Po wojnie w obliczu zagrożenia aresztowaniem 10 sierpnia 1946 r. wyjechała z Polski, początkowo do Włoch, do 2 Korpusu Polskiego, a następnie do Wielkiej Brytanii. W październiku 1955 r. została ministrem w pierwszym rządzie RP Antoniego Pająka na uchodźstwie. Zmarła 3 grudnia 1968 r.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/fe/Stanis%C5%82awa_Paleolog_1.JPG

Leave a Reply