Karol Rómmel


Urodził się 22 maja 1888 r. w Grodnie.

Zmarł 7 marca 1967 r. w Elblągu.

Podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, jeździec, trzykrotny olimpijczyk.

Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Petersburgu i Pawłowską Szkołę Wojskową. Wraz z czterema braćmi pełnił zawodową służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego.

Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, dowodząc 8 Pułkiem Ułanów. Następnie był instruktorem jazdy w szkołach oficerskich kawalerii, m.in. w Przemyślu i Grudziądzu.

Był doskonałym jeźdźcem. Trzykrotnie brał udział w olimpiadach: w 1912 r. w Sztokholmie, jeszcze jako reprezentant Rosji, zajmując 9 miejsce w skokach przez przeszkody; w 1924 r. w Paryżu w skokach indywidualnych i w konkursie zespołowym, zajmując odpowiednio 10 i 6 miejsce; oraz w 1928 r. w Amsterdamie, gdzie indywidualnie zajął 26 miejsce, a drużynowo 3, zdobywając brązowy medal. W okresie międzywojennym był trenerem polskich jeźdźców przygotowujących się do olimpiad.

W czasie II wojny światowej był więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych Dachau i Mauthausen. Po wojnie pracował jako trener, a pod jego opieką wyrosło wielu wybitnych polskich jeźdźców. Występował też w filach jako aktor niezawodowy (m.in. Lotna, Krzyżacy).

Zmarł 7 marca 1967 r. w Elblągu, a pochowany został w Gdańsku-Wrzeszczu.

Leave a Reply