Karol Michał Taube


Urodził się 8 lub 21 sierpnia 1888 r. w Krasnogórce nad Bohem na Podolu.

Zamordowany przez NKWD w 1940 r. w Kijowie.

Kapitan Marynarki Wojennej, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Zdobył wykształcenie nauczycielskie i filozoficzne. Jako poddany rosyjski odbywał regularną służbę wojskową w Armii Imperium Rosyjskiego. Po wybuchu I wojny światowej został powołany do wojska, pełniąc służbę w batalionach saperskich. W czasie wojny ukończył Szkołę Chorążych Admiralicji i jako chorąży marynarki rozpoczął służbę w rosyjskiej marynarce wojennej Flotylli Czarnomorskiej.

Zdobyte u rosyjskiego zaborcy wykształcenie morskie pozwoliło mu podjąć w 1917 r. w Kijowie działalność w sekcji morskiej Polskiej Organizacji Wojskowej. Po odzyskaniu niepodległości przydzielono go do sekcji marynarki wojennej Ministerstwa Spraw Wojskowych. Służąc we Flotylli Wiślanej w Modlinie, uczestniczył w walkach frontowych w wojnie polsko-bolszewickiej na stanowisku dowódcy łodzi motorowych. Za swoje czyny został odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Po przeniesieniu w stan spoczynku zamieszkał w Modlinie. Zatrudniony w Wojskowym Biurze Historycznym w Warszawie, zaczął publikować prace z zakresu marynarki wojennej oraz wspomnienia: Jak mat Musiał swym ziomkom o morzu prawił czy Figle diablika błot pińskich: ze wspomnień marynarza.

Z chwilą wybuchu II wojny światowej został powołany do Kierownictwa Marynarki Wojennej. Po agresji ZSRR na Polskę aresztowany przez NKWD i zamordowany w 1940 r. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej. Ofiary tej części zbrodni spoczywają na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Leave a Reply