Jadwiga Wajsówna


Ps. Puszkówna, Jadzia.

Urodziła się 30 stycznia 1912 r. w Pabianicach.

Zmarła 1 lutego 1990 r. również w Pabianicach.

Polska lekkoatletka, medalistka olimpijska z Los Angeles 1932 i Berlina 1936.

Od najmłodszych lat interesowała się sportem. Mając osiem lat uprawiała gimnastykę w pabianickich „Sokole” i tam też rozpoczęła w 1928 r. zaprawę lekkoatletyczną. Po skończeniu szkoły poświęciła się całkowicie sportowi, występując po raz pierwszy w reprezentacji Polski w meczu z Włoszkami.

W czasie swej kariery sportowej pięciokrotnie biła rekord świata w rzucie dyskiem; 15 maja 1932 r. jako pierwsza kobieta na świecie przekroczyła 40 metrów, ustanawiając rekord świata. Była dwunastokrotną rekordzistką kraju w pchnięciu kulą i rzucie dyskiem i dwadzieścia jeden razy została mistrzynią Polski w rzucie dyskiem i w pchnięciu kulą.

Uczestniczyła w IV Kobiecych Igrzyskach Światowych w Londynie 1934 r., gdzie wygrała rzut dyskiem. Na olimpiadach w Los Angeles i w Berlinie wywalczyła brązowy i srebrny medal.

Lata okupacji niemieckiej spędziła w Łodzi i w Warszawie. Aresztowana wraz z mężem w 1943 r. przeszła ciężkie przesłuchanie przy al. Szucha. Po upadku powstania warszawskiego powróciła do Pabianic, gdzie mieszkała, pracowała i nadal startowała, zdobywając tytuły najlepszej zarówno w dysku, jak i kuli. W pierwszych powojennych mistrzostwach Europy w Oslo w roku 1946 zdobyła brązowy medal w rzucie dyskiem. Po raz ostatni w karierze sportowej wystąpiła na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie, zajmując czwarte miejsce.

Po rozstaniu ze sportem poświęciła się pracy z dziećmi w TPD i utworzonym przez siebie Kole Dzieci Specjalne Troski. Została odznaczona Krzyżem Kawalerskim i Złotą Odznaką Polonii Amerykańskiej. Zmarła 1 lutego 1990 r. i została pochowana na Starym Cmentarzu w Pabianicach.

Leave a Reply