Gerard Szmyd


Urodził się 22 października 1885 r. w Krościenku Wyżnym.

Zmarł 11 grudnia 1938 r. we Lwowie.

Polski duchowny katolicki, teolog, kapelan wojskowy i harcerski.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości brał udział w obronie Lwowa podczas wojny polsko-ukraińskiej. W 1920 r. jako ochotnik zgłosił się na front wojny polsko-bolszewickiej.

Przez wiele lat był kapelanem Wojska Polskiego, sióstr Karmelitanek Bosych, Związku Obrońców Lwowa oraz harcerzy lwowskich. Od 1915 r. do końca życia był bardzo mocno związany z ideą skautingu, pełniąc w polskim harcerstwie funkcje kierownicze. Gdy doszło do walk o Lwów w 1918 r., wspólnie ze swymi harcerzami znalazł się na linii frontu. Był równocześnie kapelanem i sanitariuszem, opatrywał rannych i spowiadał umierających.

Jako teolog był niezwykle płodny pisarsko. Głównym dziełem, które przyniosło uznanie i sławę księdzu Szmydowi, była Liturgika katolicka – czterokrotnie wznawiana i bogato ilustrowana, najlepszy podręcznik liturgiki, jaki ukazał się w Polsce przed II wojną światową.

Ksiądz Szmyd miał opinię znakomitego pedagoga. Angażował się w wiele akcji społecznych, szczególnie w zwalczanie alkoholizmu. Ostatnim jego dziełem był Dom Katolicki w Kulparkowie. 11 grudnia 1938 r. podczas uroczystości poświęcenia tej placówki ksiądz Szmyd nagle zasłabł po rozpoczęciu przemówienia powitalnego, po czym zmarł na zawał serca. Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa.

Leave a Reply