Franciszek Bujak


Urodził się 25 listopada 1896 r. w Zakopanem.
Zmarł 11 września 1975 r. również w Zakopanem.
Polski narciarz i olimpijczyk, działacz sportowy, producent nart.

Ukończył Szkołę Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, jeszcze jako uczeń razem z braćmi wybudował skocznię narciarską na Jaszczurówce. Wkrótce potem wygrał zawody szkolne. Franciszek Bujak swoje zamiłowania sportowe połączył ze służbą w wojsku. W latach 1914-15 należał do Legionów Polskich, przez dwa następne lata służył w armii austriacko-węgierskiej, ucząc żołnierzy jazdy na nartach. Od 1918 r. był sierżantem w Wojsku Polskim w Kompanii Wysokogórskiej kapitana Władysława Ziętkiewicza. Służbę w wojsku zakończył w 1920 r.

W tym samym roku zdobył srebrny medal Mistrzostw Polski w skokach w Zakopanem. Rok później stanął na podium o stopień niżej. W kolejnych latach startował w różnych zawodach w kraju i zagranicą ze zmiennym powodzeniem. W 1923 r. został międzynarodowym mistrzem Tatr, a w 1924 r. wziął udział w I Olimpiadzie Zimowej we francuskim Chamonix, gdzie zajął 27 miejsce w biegu na 18 km. W 1927 r. zdobył złoty medal MP w biegu na 50 km.

Po zakończeniu kariery sportowej został działaczem sportowym. Zajął się produkcją nart i smarów, które zostały użyte podczas polskiej wyprawy na Spitsbergen. W latach 1948-49 był kapitanem sportowym Polskiego Związku Narciarskiego. Sędziował też zawody międzynarodowe i sam startował w rywalizacji sędziów i działaczy, zwyciężając przez dwanaście lat z rzędu. Pracował w komitetach organizacyjnych mistrzostw świata w 1939 i 1962 r.

Zmarł w 1975 r. w Zakopanem. Pochowany został na Nowym Cmentarzu.

 

Leave a Reply