Eugeniusz Korwin Małaczewski


Ps. Siemion Biednyj.

Urodził się 1 stycznia 1895 r. w Kiwaczówce koło Humania na Ukrainie.

Zmarł 19 kwietnia 1922 r. w Zakopanem.

Prozaik i poeta, żołnierz Wojska Polskiego.

W kwietniu 1915 r. wstąpił do armii rosyjskiej. W czasie służby uzupełnił wykształcenie ogólne i zdał maturę, uczestniczył również w różnych szkoleniach wojskowych, podnosząc swoje kwalifikacje i otrzymując kolejne awanse.

Po wybuchu rewolucji rosyjskiej w 1917 r. rozpoczął służbę w polskich formacjach wojskowych organizowanych na terenie Rosji, początkowo w I Korpusie generała Józefa Dowbora Muśnickiego, a od stycznia 1918 r. w III Korpusie generała Eugeniusza Henning Michaelisa. Po rozbrojeniu korpusu wyruszył na północ, ku oddziałom koalicji walczącym nad Morzem Białym. W wędrówce tej kilkakrotnie był aresztowany i skazany na rozstrzelanie, jednak za każdym razem udało mu się uniknąć śmierci.

W 1919 r. udał się przez Murmańsk, Newcastle i Londyn do formującej się we Francji armii generała Józefa Hallera. W kwietniu tego roku wyruszył wraz z armią do Polski i brał udział w walkach na południowo-wschodnich terenach kraju. Jesienią nastąpiło pogorszenie jego stanu zdrowia psychicznego, co spowodowało kilkakrotne leczenie szpitalne w Krakowie i ostatecznie wycofanie Małaczewskiego ze służby liniowej i skierowanie do służby w różnych instytucjach wojskowych.

W tym czasie powstały jego pierwsze utwory poetyckie oraz nieco okolicznościowych utworów satyrycznych. Szczególną popularność zdobyło opowiadanie „Dzieje Baśki Murmańskiej”, które weszło do wypisów szkolnych w okresie dwudziestolecia międzywojennego.

Zmarł po ciężkiej chorobie 19 IV 1922 r. i pochowany został w Zakopanem. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari oraz Medalem Niepodległości. Opowiadania Małaczewskiego w okresie PRL-u były objęte cenzurą.

Leave a Reply