Cezary Wojciech Rudolf Haller de Hallenburg


Urodził się 17 kwietnia 1875 r. w majątku Jurczyce pod Krakowem.
Zginął 26 stycznia 1919 r. w Kończycach Małych pod Zebrzydowicami.
Kapitan Wojska Polskiego, działacz polityczny.

Wychowywał się w majątku Jurczyce pod Krakowem w rodzinie arystokratyczno-ziemiańskiej. Pochodził w prostej linii od Jana Hallera, księgarza i właściciela pierwszej w Polsce oficyny wydawniczej w XVI w. Starszym bratem Cezarego był generał Józef Haller.

Wielki wpływ na osobowość młodego Hallera wywarła atmosfera patriotyzmu i głębokiej religijności rodzinnego domu. Ojciec Cezarego brał udział w powstaniu styczniowym, a dziadek ze strony matki był kapitanem Wojska Polskiego w powstaniu listopadowym i kawalerem krzyża Virtuti Militari.

Studiował na Akademii Technicznej w Wiedniu i odbył służbę w armii austriackiej. Wycofawszy się ze służby, zajął się prowadzeniem rodzinnego majątku. Wybrany na posła do parlamentu austriackiego zajmował się sprawami Śląska Cieszyńskiego oraz występował w obronie prześladowanych Polaków z Poznańskiego. W czasie I wojny światowej wstawiał się za legionistami z II Brygady internowanymi na Węgrzech.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył na Śląsku Cieszyńskim. Zginął 26 stycznia 1919 r. w przegranej bitwie z oddziałami czeskimi pod Kończycami Małymi w gminie Zebrzydowice. Stał na czele oddziału złożonego z dwustu żołnierzy polskich, dowodząc obroną północnego skrzydła polskiego wzdłuż linii kolejowej. Został pochowany w kaplicy rodowej w Dworach.

 

Leave a Reply