Antoni Petrykiewicz


Urodził się we Lwowie w 1905 r.

Zmarł 16 stycznia 1919 r. we Lwowie.

Polski uczeń, jedno z Orląt Lwowskich, uczestnik walk w obronie Lwowa w 1918 r., najmłodszy kawaler Orderu Virtuti Militari.

Antoni miał trzy siostry i czterech braci. Wszyscy Petrykiewiczowie brali udział w obronie Lwowa, a czterech z nich spoczęło na Cmentarzu Orląt. Oprócz Antoniego byli to jego ojciec Kasper, stryj Michał i brat Zygmunt.

W 1918 r. Antoni był uczniem drugiej klasy gimnazjum. Od początku listopada 1918 r. brał udział w ciężkich walkach o Lwów z Ukraińcami. Walczył w obozie „Straceńców” późniejszego generała Romana Abrahama. Został ciężko ranny, broniąc „Reduty Śmierci” – „Góry Stracenia” na Persenkówce. Z placu boju usiłowała wynieść go sanitariuszka, która została przy tym trzykrotnie ranna.

Antoniego przewieziono do szpitala, gdzie zmarł w wyniku odniesionych ran. Za osobistą odwagę Naczelnik Józef Piłsudski nadał mu pośmiertnie Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. Uhonorowano go również trzykrotnie Krzyżem Walecznych.

Pochowany został na Cmentarzu Obrońców Lwowa w katakumbach. Zwłoki młodocianego bohatera sprofanowali Sowieci, którzy wymietli katakumby z prochów zmarłych, a pomieszczenie zamienili na zakład kamieniarski. Po 1989 r. rozpoczęto odbudowę katakumb i samego cmentarza, który otwarto ponownie w 2005 r.

W pamięci ten żołnierz mały,
Który bronił Lwów
Dla Polski Chwały:
Czapka większa od głowy,
Pod którą widać włos płowy
A na obszernym mundurze
Jak ze starszego brata
Na łacie łata,
Dziura na dziurze.

Leave a Reply