Antoni Jabłoński


 

Ps. Zdzisław.
Urodził się 13 czerwca 1896 r. w Usarzowie w powiecie opatowskim.
Zmarł 22 października 1920 r. we Lwowie.
Oficer I Brygady Legionów, major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

W 1913 r. wstąpił na Uniwersytet Franciszkański we Lwowie, jednocześnie zostając członkiem Związku Strzeleckiego. Od 1914 do 1917 służył w oddziale zwiadowczym Beliny-Prażmowskiego jako najmłodszy z tzw. siódemki. W 1915 r. został mianowany podporucznikiem i adiutantem Beliny w dywizjonie ułanów.

Po kryzysie przysięgowym w 1917 r został internowany i do marca 1918 r. przebywał w Beniaminowie. 1 listopada 1918 r. został przyjęty do Wojska Polskiego. W Krakowie zorganizował Szwadron Kadrowy 1 Pułku Ułanów, który po przeniesieniu do Przemyśla rozwinął się w Dywizjon 1 Brygady Kawalerii.

W grudniu 1918 r. został mianowany rotmistrzem. 16 marca 1919 dowodzony przez niego pododdział został włączony w skład 11 Pułku Ułanów, a on sam objął stanowisko zastępcy dowódcy pułku i skierowany na Front Wołyński. Tam, już jako dowódca pułku, został ciężko ranny 12 października 1920 r pod Nową Sieniawką nad Bohem. Zmarł 22 października 1920 r. w szpitalu we Lwowie wskutek odniesionej rany. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Modliborzycach koło Opatowa. Pośmiertnie został mianowany podpułkownikiem.

 

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/U%C5%82anska_siodemka.jpg/1200px-U%C5%82anska_siodemka.jpg

Siódemka Beliny

Leave a Reply