Adam Rudnicki


Urodził się 16 marca 1897 r.

Zmarł w 1964 r.

Działacz niepodległościowy, powstaniec sejneński, działacz POW, podpułkownik Wojska Polskiego.

W sierpniu 1919 r. zorganizował odbicie Sejn na Suwalszczyźnie z rąk Litwinów, którzy zajęli je po wycofaniu się Niemców. Było to tzw. powstanie sejneńskie, obok powstań wielkopolskich 1806 i 1918–19, II powstania śląskiego i powstania Orląt Lwowskich jedno ze zwycięskich powstań w dziejach Polski.

Wycofanie się wojsk niemieckich za zachód w lecie 1919 r. w wyniku zakończenia działań wojennych otworzyło zarówno Polakom, jak i Litwinom możliwość ustanowienia własnej władzy państwowej nad opuszczanymi terenami. Premier Litwy zachęcał mieszkańców do oporu wobec Polaków. Okręg pod dowództwem Adama Rudnickiego, dysponując około tysiącem zakonspirowanych i uzbrojonych ludzi, zdecydował się na siłowe rozwiązanie kwestii przynależności terytorialnej Sejn i okolic. Przez trzy dni powstańcy bronili się sami. Dopiero 26 sierpnia, w czwartym dniu zrywu, powstańcy uzyskali wsparcie regularnych jednostek Wojska Polskiego. Dwa dni później Litwini wspierani przez ochotników niemieckich jeszcze raz próbowali zająć Sejny, ale zostali odparci. Do 9 września wojsko litewskie całkowicie wyparto, a działania wojenne zostały wstrzymane.

W latach międzywojennych Rudnicki pełnił różne funkcje w wojsku i organizacjach mu podległych, otrzymując kolejne awanse.

Po przegranej kampanii wrześniowej trafił na Węgry. Był jednym z oficerów negocjujących przejście oddziałów polskich na Węgry. Na przełomie 1939 i 1940 r. dowodził tajnym Biurem Ewakuacyjnym organizującym przerzuty Polaków do Francji i Wielkiej Brytanii.

Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości z Mieczami, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi oraz francuskim Orderem Legii Honorowej.

rudnicki.jpg

Leave a Reply