Adam Łukasz Królikiewicz


Urodził się 9 grudnia 1894 r. we Lwowie.

Zmarł 4 maja 1966 r. w Konstancinie.

Polski jeździec, major kawalerii Wojska Polskiego, pierwszy polski medalista olimpijski w konkurencji indywidualnej.

Pochodził ze starej rodziny mieszczańskiej, miał ośmioro rodzeństwa. Od sierpnia 1914 r. służył w Legionach, a od grudnia w I Brygadzie. Walczył pod Kunicami niedaleko Sandomierza 23 czerwca 1914 r., za co otrzymał Order Virtuti Militari V klasy. Od 1918 r. służył w Wojsku Polskim.

Był wybitnym jeźdźcem. Prasa włoska nazywała go „jeźdźcem doskonałym”. Pełnił służbę w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego, a przed II wojną światową był szefem nauki jazdy w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, twórcą polskiego systemu szkolenia jeździeckiego, nieustannie poszukującym nowych, doskonalszych metod w szkoleniu zawodników i oficerów służby czynnej.

Jego największym osiągnięciem sportowym było zdobycie brązowego medalu podczas Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 1924 r. w skokach przez przeszkody. Zwyciężał na torach we Włoszech, w Nowym Jorku, Lucernie, Londynie, Rydze, Brukseli, Budapeszcie i Berlinie. Znacznie mniej istotnych zwycięstw odniósł w kraju. Po kampanii wrześniowej zamieszkał w Krakowie, gdzie po zakończeniu wojny pracował jako trener i instruktor jeździecki. Opublikował swoje wspomnienia w książce pt. Jasiek, Picador i ja (Jasiek i Picador to imiona jego ukochanych koni).

Brał udział w produkcjach filmowych jako aktor i konsultant do spraw jeździectwa. Zmarł wskutek obrażeń odniesionych po upadku z konia na planie filmu Andrzeja Wajdy pt. Popioły. Został pochowany na cmentarzu salwatorskim w Krakowie.

Obok Orderu Virtuti Militari posiadał Gwiazdę Rumunii, Corona d’Italia, Legię Honorową, szwedzki Krzyż Królewski, złoty i srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Walecznych z Mieczami, Krzyż Niepodległości oraz Wielką Złotą Polską Odznakę Jeździecką.

Leave a Reply