Adam Antoni Bratro


 

Urodził się 20 listopada 1900 r. w Sanoku.
Zmarł 11 sierpnia 1920 r. pod Pułtuskiem.
Harcerz, podporucznik piechoty Wojska Polskiego, pośmiertnie odznaczonym Krzyżem Srebrnym
Orderem Virtuti Militari.

Pochodził z rodziny, w której spośród pięciu braci dwóch zmarło we wczesnym dzieciństwie, a pozostałych trzech było legionistami. Dwóch: Tadeusz i Adam oddało życie za ojczyznę w bardzo młodym wieku, tylko jeden – Jan – dożył późniejszych lat. Ich ojcem był inżynier Adam Marian Bratro, działacz niepodległościowy.

Pielęgnowane w domu tradycje patriotyczne przyczyniły się do kierunku, w jakim podążał Adam Antoni. Już od czasów szkolnych działał w Polskich Drużynach Strzeleckich i w ruchu skautowym. Studiował w Wojskowej Wyższej Szkole Realnej w Łobzowie. W listopadzie 1918 r. wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich na ulicach Krakowa. W tym samym roku został przyjęty do Szkoły Podchorążych w Warszawie.

Ukończywszy w 1919 r. Szkołę Podchorążych, został skierowany do obozu szkół podoficerskich do Dęblina, gdzie pracował jako młodszy oficer, instruktor oraz adiutant batalionu. W początkowym okresie wojny polsko-bolszewickiej szkolił ochotników udających się na front, cały czas kierując osobiste wnioski o wysłanie go do walk na froncie. Wobec pogarszającej się sytuacji na froncie mógł wreszcie wyruszyć do walki. Skierowano go w rejon Rohaczowa na zachodnim brzegu Słuczy. Podczas walk odwrotowych i okrążenia przez wojska bolszewickie skierował swoją kompanię do kontrataku. Było to dobre posunięcie, które się powiodło, w jego trakcie jednak Adam odniósł rany brzucha, z powodu których zmarł w szpitalu polowym 11 sierpnia 1920 r. Pochowany został w Pułtusku. W 1923 r. jego prochy zostały sprowadzone do Sanoka i pochowane w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Centralnym.

Leave a Reply